با خواندن این شعر به یاد کدام یک از درس های کتاب

هدیه های آسمانیت می افتی ؟

نظر خودتان را بنويسيد .

علي بود و همراز او فاطمه و           درپيش آنها سه فرزند خردسالشان

همه روزه بودند و در انتظار                     كه رويد گل نازنين اذان

همه روزه بودند و افطار شد                   و يك سفره ي ساده روي زمين

دو تا قرص نان بود و يك كاسه شير            و يك كاسه ي آب،تنها همين

فقيري به در زد:(كسي خانه نيست؟))            ((من بينوا را كمي نان دهيد))

صدايش كه بوي غم و درد داشت            به گوش همان روزه داران رسيد

نگاهي به يكديگر انداختند                   گل خنده بر چهره ها نقش بست

و تصوير تصميمي از همدلي               بر آن چهره هاي خدايي نشست

علي از سرسفره برخاست زود               به يك دست نان و به يك دست شير

غذا را علي برد تا پشت در                     نبايد گرسنه بماند فقير

سر سفره جز ان پنج گل                        خدا بود و آواز مهتاب بود

همه روزه بودند و افطارشان                   به جز مهرباني فقط آب بود