به نام آنکه بنا کرد مُلک جانت را

و آفرید به شش روز و شب جهانت را

به نام آنکه نِشست و ستاره دوزی کرد

به صبر و حوصله دامان آسمانت را

تمام پیرهنت بوی مشک می گیرد

اگر که پر کُنی از نام او دهانت را

خوشا به حال شمایی که دست حضرت حق

به آب کوثر، پر نموده استکانت را

نه من که پَر کاهم که کوه بینالود

ستوده زیر لبش بارها توانت را

خدا ملائکه را امر کرده هرشب و روز

که از بهشت بیارند آب و نانت را

مدام رحمت هفت آسمان بر آن شیری

که باز کرد به گفتار خوش زبانت را

اگر که گاه شما را خطاب کردم تو

ببخش ملتفتم چشم مهربانت را

13 رجب سالروز رستاخیز انسان، روز آبرو یافتن شرافت انسان، روز فاتح آینده؛ مولای دل و جان؛ علی اعلی بر رهروان و دوستاران حضرتش خُنشان و خجسته باد.